Neocons Revolution - Straussian Pride - Decadence Catholicism - Playstation Forever
wtorek, 30 czerwca 2009
Poznańska inkwizycja spaliła Pawła Zyzaka.

Paweł Zyzak

Wielka mi draka spalimy Zygzaka

Ostatnio w wolnych chwilach przeglądam sobie monumentalną magisterkę mgr Zygzaka/Zyzaka. Bardzo ciekawa lektura. Przykro usłyszeć, iż polska oświata za napisanie „heretyckiej” biografii blokuje zatrudnienie autora. Mógłby przecież nauczać o „sikaniu do chrzcielnicy” a nie o bohaterskim rozstawiania po kontach największych zakapiorów SB. Ktoś się oburza, iż autor opisuje młodzieńcze lata Wałęsy. Co w tym dziwnego, widział ktoś biografie opisującą wyłącznie publiczną działalność jej bohatera. Niedawno czytałem też biografie Marksa i Robespierre’a i tam bardzo obszernie opisuje się ich młodzieńcze lata i bardzo dobrze bo to najciekawsze rozdziały (Marks słynie z krytyki burżui a tymczasem jednym z jego największych zmartwień było jak wykąbinować kasę na zorganizowanie przyjęcia urodzinowego dla córki, akcja w stylu My Super Sweet 16 z MTV). Sensacyjni tajemniczy świadkowie, których opowieści stały się fundamentem słynnej oral history ostatecznie nie okazali się fantasmagoriami autora i ich opowieści może już każdy wysłuchać na YouTube. Więcej na temat sprawy Wałęsy pewnie jeszcze napiszę w poście na temat Cenckiewicza. Ostatecznie jak mógłbym przepuścić temat megalomani noblisty który sam obalił komunizm i przyznaje kompromitujące nagrody panu i władcy Arabii Saudyjskiej. Tymczasem w Poznaniu pod słynnym pręgierzem na Starym Rynku inkwizycja spaliła heretyka Zygzaka/Zyzaka. Reakcyjne siły odżywają w Polsce. Tylko dlaczego wprowadzają je liberałowie?

Podaje namiary na wykład Zyzaka oraz trzy recenzje jego książki pióra Semki, Cenckiewicza i bardzo krytyczną opinię Gontarczyka (swoją drogą Gontarczyk gdzieś wyparował, nie bierze udziału w dyskusji na temat sprawy Wałęsy, ani nie udziela się przy promocji książek a poddani ex-prezydenta atakują tylko Cenckieiwcza). Poniżej przedstawiam tragifarsę pod tytułem: Torquemado zwyciężyłeś. Skazańca Zygzaka ostatni rapsod.

21:59, kenjishinoda , Polityka
Link Komentarze (2) »
Post-Card III. The Death of L - Kira Victory?

Kira and L

Through Night and Death we go.

Czy śmierć kroczyć  może drogami sprawiedliwości? Dlaczego w pięknym marzeniu odnajdziemy wroga mądrości? Kim będą owi nowi bogowie, darczyńcy naszego zbawienia? Ilu jeszcze miłując śmierć na twardej skale złoży swą głowę?  Komu się ofiarować w obłędnym tańcu, rzucając się w objęcia bestii? Czyje bezcześcić święte obrazy? Czyje brudzić serce? Jak w otuleniu zbawiennego kłamstwa w zakrzepłej klęczeć krwi?

Poniżej kulminacyjna scena genialnej serii anime Death Note. Niespodziewany finał pojedynku Kiry i L. W ramach uzupełnienia poniższego filmu polecam zapoznac się z Funeral of L .

10:11, kenjishinoda , Epic Art
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 29 czerwca 2009
Post-Card II. Death of Sniper Wolf.

Sniper Wolf

Między wierszami wyczytuje, iż to wszystko ma sens.

Każdej nocy skrytej w krwawym nieboskłonie, złośliwi bogowie opowiadają żołnierskie poematy. Każdy człowiek ma w nich swoje sny, nadzieje i porażki. Żołnierz ma tylko swoją wojnę w której jest niczym obłąkany aktor miotający się po scenie na której odgrywa się dramat spotkania nicości i życia. Mimo to wierny, aż do końca śpiewa pieśń o dziewczęcym spojrzeniu w którym jego zatracona dusza się na wskroś odbiła. Spoglądając w chaos pola bitwy, spotyka otchłań swoich lęków. Wykonując ostatni rozkaz, spuszcza wzrok, rzucając wyzwanie przeznaczeniu, walczy o swoje „złote runo nicości” w skrytości licząc, iż kiedyś ktoś po cichu opowie pieśń o nieznanym bohaterze.

Poniżej epicka i pełna artyzmu scena z klasycznego arcydzieła gier konsolowych Metal Gear Solid. Geniusz Hideo Kojimy jest obecny w każdej sekundzie tej wyjątkowej spowiedzi.

22:21, kenjishinoda , Epic Art
Link Dodaj komentarz »
Three Post-Cards from Thanatos with Love. I. Amber’s Death.

House and Amber

Dying changes everything……..


"Whenever I get this way I just don’t know what to say.

Leaving the life that I can’t leave behind

And that’s why there’s no sense in telling me

Because the wisdom of the fool won’t set me free.

But that’s the way it goes and it’s what nobody knows

How everyday may confusions grows."

 

Why we can’t be ourselves like we were yesterday.

 

…….. but Love as Eros kills….?

 

PS: Podaje linka do klipu, który miał się znaleść w tym poście. Niestety YouTube zablokował jego umieszczanie na stronach. Jeszcze raz zablokujecie mi filmik, który ma byc ozdobą mojej strony to wypowiem Jihad.

21:39, kenjishinoda , Epic Art
Link Dodaj komentarz »
sobota, 20 czerwca 2009
Leo Strauss Strikes Back - od apologii Sokratesa do końca historii.

Leo Strasuss Łukasz Czajka

Wracając ponownie do filozofii Platona, nie chodzi o to jak go uwspółcześnić. Pytanie jest o wiele bardziej radykalne: Jak wygląda współczesność widziana oczyma Platona?

Straussizm zasługuje na uznanie za pozostawanie jednym z najważniejszych głosów sprzeciwu wobec radykalnych prób zanegowania klasycznego racjonalizmu, w konsekwencji prowadzących do osłabienia krytycznego potencjału filozofii. Uwagę przykuwa także poważne podchodzenie do kwestii badania filozofii starożytności, której idee traktowane są z pełnią należnej im powagi. Sama filozofia nie jest traktowana jako zbiór doktryn lub filozoficznych tez, lecz raczej jako najdoskonalszy sposób życia. Dlatego filozofia powinna przenikać każdy aspekt życia człowieka, gdyż myślenie nie musi być jedynie przykrą koniecznością w sytuacji napotkania na jakiś problem, lecz może być codzienną ucztą i zabawą. Dlatego straussizm dowartościowuje znaczenie teorii i teoretycznej refleksji, często zastępowanej przez spontaniczne praktyczne działanie. Stąd postulat wykorzystania teoretycznego potencjału refleksji filozoficznej do stworzenia swoistych „map poznawczych”, które na nowo pozwoliłyby uchwycić rzeczywistą sytuację, w której się znajdujemy, co w następstwie dało by szanse na przygotowanie przemyślanych projektów praktycznego działania. Filozoficzna teoria ma bowiem ważne zadanie do spełnienia - zwłaszcza w sytuacji powszechnego, globalnego zamętu i zwątpienia potrzebujemy solidnej teoretycznej pracy by odnaleźć się w nowej kryzysowej sytuacji. Straussizm stawiając sobie ambitne zadanie wyrwania zatomizowanych jednostek z melancholii egzystencjalistycznej trwogi chce ponownego zakorzenienia w świecie uniwersalnych wartości. Przywracając wiarę w racjonalność filozofii jest światłem rozumu w chaosie woli mocy i w zwątpieniu „rozbitego zwierciadła natury”. Straussizm to najwznioślejszy przejaw ideału Filozofii, uprawianej przez dostojnych dżentelmenów, dla których filozofowanie nad najważniejszymi zagadnieniami ludzkiego życia jest swoistym połączeniem ścisłej naukowej powagi i swobodnej zabawy intelektualnej.

PS: Właśnie ukazały się trzy obowiązkowe lektury dla zwolenników straussizmu. Po pierwsze wydano The Cambridge Companion to Leo Strauss. Po drugie, właśnie ukazało się polskie wydanie O tyranii (książka przedstawia intelektualne starcie Strauss-Kojeve) oraz oczywiście najważniejsza i najbardziej obowiązkowa lektura to dopiero co opublikowany mój naukowy tekst Ezoteryzm polityczny Leo Straussa.

Poniżej przedstawiam bardzo interesujący wykład Straussa na temat platońskiego Menona.

21:19, kenjishinoda , Filozofia
Link Komentarze (10) »
sobota, 13 czerwca 2009
Doktor House i Filozofia.

Doktor House i filozofia

Right Nietzchean please stand up!

Swego czasu zastanawiałem się na tym blogu czy Gregory House jest ponowoczesnym cynikiem czy liberalnym ironistą. Obie propozycje nadają się do kosza. House to klasyczny prawicowy nietzscheanista (right nietzschean). Radykalny ateizm, podkreślanie tragizmu egzystencji, kult negacji (owej „straszliwej pracy negatywności”), intelektualny elitaryzm, snobizm, ekscentryczność dla samej ekscentryczności, wybujały estetyzm, szowinizm i wzgarda dla ideałów egalitaryzmu to wszystko składa się na perfekcyjny portret przedstawiciela prawego skrzydła nietzcheanistów. Niedawno ukazała się interesująca książka House and Philosophy, będąca filozoficzną analizą treści serialu. Tematyka bardzo różnorodna i intrygująca: House i Sartre o piekle Innych, House jako nadczłowiek Nietzschego, Sherlock Holmes a House, House i Sokrates o konieczności sporu, etyka troski Cameron, House v.s Tritter o starciu teoretycznego i praktycznego autorytetu, ekscentryczność jedyna cnota House’a, miłość jedyne ryzyko jakiej House nie podejmie. Gorąco polecam lekture. Podaje link do ciekawego klipu z serialu, opatrzonego bardzo celnie, doskonałym utworem Good Charlotte Misery. Poniżej video House – Everybody Lies.

House Everybody Lies

09:41, kenjishinoda , Filozofia
Link Komentarze (13) »
piątek, 12 czerwca 2009
Tammy Bruce – feministka/lesbijka w obozie Busha.

Tammy bruce

With Miss California against Gay Left Gestapo.

Tammy Bruce to awangardowa przedstawicielka amerykańskiej prawicy. Trzeba przyznać, iż jej poglądy to mieszanka iście wybuchowa. Otwarcie przyznaje się do homoseksualizmu, który jest jej wyborem a nie żadnym przymusem biologicznym, jest niezależną feministką, w kwestii aborcji zajmuje stanowisko pro-choice, jest zwolenniczką kary śmierci i szerokiego dostępu obywateli do broni palnej. Głosowała na Reagana, Clintona i Busha wspierając jego kontrowersyjną politykę zagraniczną. Choć nie popiera sprzeciwu miss Kalifornii wobec legalizacji związków partnerskich dla homoseksualistów, to udzieliła jej dużego wsparcia w jej starciu z kretynami typu Perez Hilton, którego wprost nazwała przedstawicielem „gejowskiego gestapo”. Ostatnio przypuściła też ostry atak na Eminema za to, iż w swoim utworze We Made You, chciał „puknąć” gubernator Pailin. Dostało się też lewicowym feministkom za totalny brak reakcji na taki brutalny akt męskiego szowinizmu. Podsumowując bardzo ciekawa polityczna komentatorka. Kiedy doczekamy się takiej w Polsce. Czas najwyższy wymienić Monikę Olejnik. Do obejrzenia bardzo ciekawy wykład Tammy na temat: How Conservative Ideas Empower Women.

19:24, kenjishinoda , Polityka
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 11 czerwca 2009
Blog Reaktywacja!!!!!!

Łukasz Czajka Leo Strauss

Veni, Vidi, Vici.

Przepraszam za ponad miesięczny „urlop” w prowadzeniu bloga. Był to bardzo pracowity okres. Zakończyłem ostatecznie wszelkie praktyki pedagogiczne (podziękowania dla wszystkich moich uczniów). Napisałem i obroniłem na 5 magisterkę z filozofii guru neokonserwatyzmu Leo Straussa. Temat pracy: Straussizm. „Hermeneutyka podejrzeń” przeciw (post)modernizmowi, (gdyby ktoś chciał rzucić okiem to w komentarzach proszę podawać adresy e-mailowe). Wystąpiłem z referatami na dwóch ogólnopolskich konferencjach w Krakowie (Leo Straussa filozofia antagonizmu i krytyka nowożytności) i Poznaniu (Porażka sekularyzmu. Teologia filozofii po „śmierci Boga”). Wygłosiłem będące filozoficznym komentarzem wprowadzenie do filmu Nietzsche. Human, All Too Human oraz wygłosiłem prolegomene do uniwersyteckiej debaty na temat: Rozdroży polskiej debaty publicznej. Dodatkowo zaliczyłem wykład Zizka na żywo i seans Aniołów i Demonów. Czas najwyższy na reaktywacje bloga i publicystycznej działalności na portalu Europa21 a jak dobrze pójdzie może zadebiutuje na stronach internetowego fanzinu Esencja w dziale dotyczącym gier komputerowych lub anime. Pozdrawiam wszystkich czytelników serdecznie i zapraszam do ponownych odwiedzin.

Poniżej bardzo dobry utwór z Aniołów i Demonów.

19:38, kenjishinoda , Vanity Fair
Link Komentarze (2) »