Neocons Revolution - Straussian Pride - Decadence Catholicism - Playstation Forever
czwartek, 29 marca 2012
Ecce homo – Trzy historie Jezusa

Ecce Homo Jezus ortodoksji, postmoderny i rewolty

Jezus ortodoksji

Wszechmocny Pantokrator, który wyrzekł się swojej mocy i do ostatnich chwil na krzyżu nie uległ pokusie jej odzyskania. Zwycięzca śmierci, którego demony zła nigdy nie przemogły. Początek rodzący się w ciemności i koniec przemieniający krnąbrne oblicze świata. Ten, który zstąpił do piekieł i nie uląkł się otchłani Gehenny. Święty Mocny, Święty i Nieśmiertelny. Antychryst jest Jego przeciwnikiem, ów duch, który zawsze przeczy. I rozdeptana będzie jego głowa, gdy ponownego przyjścia sądne nastąpią dni. On zaś zasiądzie po prawicy Boga i pokój zapanuje w mieście na wzgórzu. Nastanie Nowa Ziemia i Nowe Niebo, a w Nowym Jeruzalem trwać będzie weselna wieczerza.

Jezus postmoderny

Umierał w upokorzeniu, gdyż od zarania świata był bogiem słabym.  Nie wyrzekł się swojej mocy, bo nigdy jej nie posiadał. Stał się człowiekiem w geście solidarności z cierpieniem ludzi. Nie odkupił ich win, jedynie wraz z nimi przeszedł ich Golgotę. W nagości swej bezmocy nie przemógł zła tego świata. Mocny jedynie siłą bezsilności, swym orężem uczynił przebaczenie, które ofiarowywał najgorszym grzesznikom, szpiclom i katom. Ryzykował i wystawiał się na niebezpieczeństwo. Gdyby tak nie czynił, to byłby podobny do celników i łotrów. On wiedział, iż tam gdzie rośnie niebezpieczeństwo, tam rozkwita nadzieja, że wydarzy się metanoia, przemiana serca.

Jezus rewolty

Nie Jezus, lecz Yeshua brzmi jego imię. Był przyjacielem dłużników, wykluczonych, wyklętych, prostytutek i queerów. Dekonstruował autorytarną literę Prawa w imię an-archicznej Sprawiedliwości. Jego królestwo było z tego świata. Ożywało na tej umęczonej ziemi, która nie miała już króla, bowiem wszyscy byli równi sobie. To on egzorcyzmował demony Rzymu, których imię brzmiało Legion. Upokorzył je przemieniając w świnie i przepędził za morze, tam skąd przybyły. Od tego czasu sprzedajni strażnicy Prawa i namiestnicy Imperium szukali sposobności by go pochwycić i skazać na śmierć.

Poniżej: Spiritual Front – Jesus Died in Las Vegas.

niedziela, 25 marca 2012
Neocons i ich filmowy show

2016 Obama's America

Szykuje się gorące lato z neokonserwatywnymi filmami. Dziś krótkie zapowiedzi dwóch znakomicie się zapowiadających dokumentalnych hitów.

1. 2016 Obama’s America

Pierwszym intrygującym filmem będzie produkcja oparta na podstawie książki The Roots of Obama's Rage, autorstwa Dinesha D’souzy. Film konfrontuje ze sobą dwa antagonistyczne sny dotyczące Ameryki. Pierwszym jest antykolonialny sen o deklasacji imperialnej potęgi Stanów Zjednoczonych, postrzeganych jako największe źródło ucisku i globalnej niesprawiedliwości. . Drugim jest sen Ojców Założycieli o Ameryce jako kolebce uniwersalnej idei wolności. W tej wizji siła wolności jest pozytywnie skorelowana z potęgą Ameryki. Dwa sny i dwie odpowiedzi na pytanie dotyczące wolności. Zgadnij, który sen wybiera Obama? PS: w cały projekt jest zaangażowany producent Listy Schindlera.

Hating Breitbart

2. Hating Breitbart

Drugi film zapowiada się na doskonałe upamiętnienie heroicznej walki Andrew Breitbarta o prawicowo-konserwatywne wartości w świecie szalejącego lewicowego liberalizmu. Zwiastun kończy się deklaracją ideowej wojny totalnej. Dopiero teraz dostrzegłem jak ogromną stratę dla amerykańskiej prawicy stanowiła nagła śmierć Breitbarta. Do obejrzenia fragment filmu: Breitbart vs The Mob.

czwartek, 08 marca 2012
Wstyd seksualnego wolnego strzelca

 Wstyd Fassbender Alfie

Žižkowska teza o odwróconym zakazie Superego

Klasyczny zakaz Superego brzmi: Nie doznawaj przyjemności! W zliberalizowanej wersji chodzi o powstrzymanie się od angażowania w zakazane przyjemności, które są piętnowane przez panujący w danym momencie etos moralności publicznej. Oddawanie się zakazanym przyjemnością wzbudza w nas poczucie winy, wywoływane złamaniem surowego i rygorystycznego zakazu Superego. Kto przekracza obyczajowe normy, staje się piętnowanym człowiekiem marginesu. Współczesne postmodernistyczne społeczeństwa rozbiły wszelkie uniwersalistyczne systemy wartości. Rewolucja w moralności przyniosła zmianę zakazu w nakaz Superego. Dziś brzmi on: Doznawaj przyjemności! Dla permisywnej kultury, to właśnie niedoznawanie przyjemności staje się grzechem. Zbiorowe Superego staje się instancją przymuszającą do ciągłego maksymalizowania hedonistycznej rozkoszy. Ci, którzy odmawiają przekraczania kolejnych granic perwersyjności, stają się nowymi potępieńcami. Tak otwiera się droga do uniwersum filmu Wstyd.

Eros jako masturbacyjny pornos

Pożądanie Brandona, głównego bohatera filmu, jest banalne i pozbawione wszelkiej epickości. W filmie nie ma miejsca na starcie apolińskiej męskości z demonicznym i chtonicznym urokiem zniewalającej kobiety fatalnej. Obiektem pożądanie Brandona nie są kobiety, lecz samo ekstatyczne doświadczenie zmysłowej przyjemności. On nie poluje na kobiety, a jedynie korzysta z tego co jest w danym momencie pod ręką. Dlatego kontekst doznawania rozkoszy nie ma dla niego żadnego znaczenia. Może to być seans hardcorowego filmu, perwersyjny trójkąt z prostytutkami, gejowski skok w bok w darkroomie lub onanizowanie się w firmowym kiblu. Doznawaj przyjemności i zmysłowego erosa zmieniaj w kopulacyjnego pornosa.

Alfie idzie do piekła

Wstyd trzeba odczytywać jako złowrogi rewers filmu Alfie. Tytułowy bohater jest beztroskim lowelasem i kolekcjonerem orgazmów. Jego erotyczne podboje są sporadycznie przerywane przez mniejsze lub większe wstrząsy. Niechciana ciąża, chwilowa impotencja, zrobienie z najlepszego przyjaciela rogacza i klęski kolejnych związków nie pozostają bez negatywnego wpływu na duszę rasowego playboya. Jednakże, Alfie po krótkich rozterkach może sobie powiedzieć, że jutro może być kolejny szczęśliwy dzień. Po chwilowym czyśćcu, znów może zmierzać do beztroskiego Edenu. Zamiast Alfiego do piekła zstępuje Brandon, który tonie w krwi swojej siostry i mroku libertyńskiego miasta. U kresu swojej drogi doznaje katharsis, lecz otwarte zakończenie ponownie stawia go przed niebezpieczeństwem powrotu do terroru pożądania. Może Brandon w ostatniej scenie nie opuścił jeszcze piekła? Może spotkał swoją Beatrycze?

Do przeczytania ciekawa radykalno-hermeneutyczna recenzja - Stosunki post(m)oralne. Do posłuchania znakomity utwór – Unrevelling. Poniżej: doskonałe podsumowanie filmu.

22:15, kenjishinoda , Epic Art
Link Komentarze (2) »
czwartek, 01 marca 2012
Andrew Breitbart - Tea Party Warrior Dies

Andrew Breitbart Tea Party Warrior Occupay Unmasked

Andrew Breitbart był liberałem, który dokonał skrętu na prawo po doświadczeniach prezydentury Reagana. Był jednym z najważniejszych filarów ruchu Tea Party oraz zaciekłym wrogiem i demaskatorem ruchu „oburzonych” z OWS. To on zatopił kongresmana Anthony Weinera. Przez konserwatystów był atakowany za udzielenie wsparcia grupie republikańskich homocons. Podczas tegorocznego CPAC stwierdził, że przygotowuje do ujawnienia taśmy video z młodzieńczych lat Obamy, które pokazują skrywane ideologiczne zaplecze jego prezydentury. Zmarł nagle w wieku 43 lat. Do przeczytania jego najważniejsza książka - Righteous Indignation: Excuse Me While I Save the World! Poniżej ostatni, bardzo dobrze się zapowiadający film Andrew – Occupy Unmasked.

Update: Jedediah Bila i jej wspomnienia oraz przesłanie Andrew do lewicy.

21:58, kenjishinoda , Polityka
Link Dodaj komentarz »