Neocons Revolution - Straussian Pride - Decadence Catholicism - Playstation Forever
środa, 30 grudnia 2009
Boska przemoc – Mojżesz i Walter Benjamin.

Mojżesz Walter Benjamin Plagi Egiptu

Lecz on nie usłucha. Wyciągnę przeto rękę i uderzę w tę ziemię cudami których tam dokonam.

Przyjrzyjmy się przez moment biblijnej opowieści o Mojżeszu spychając wątki teologiczne na drugi plan. Dostrzeżemy wtedy historie w której autorytarny reżim Egiptu staje w obliczu rewolty niewolników. Wraz z pojawieniem się Mojżesza, którego celnie nazywa Machiavelli „uzbrojonym prorokiem”, rozbudzona została polityczno-religijna samoświadomość narodu żydowskiego, domagającego się natychmiastowej wolności. Faraon blokując ich wyjście z Egiptu postępuje bardzo racjonalnie, gdyż natychmiastowa utrata niewolników oznacza upadek jego państwa opierającego się na ich niewolniczej pracy. Jest oczywistością, iż żaden faraon nie mógłby sobie na to pozwolić. Egipcjanie nie mogą ustąpić, Żydzi przeżywający polityczno-religijne przebudzenie nie zgodzą się już na powrót do pozycji zniewolonych poddanych. Konfrontacja staje się nieunikniona. Stopniowo zbliżamy się do momentu „sytuacji rewolucyjnej", czyli takiego momentu w którym autorytarny reżim nie może dalej funkcjonować według starych zasad. Wtedy wydarza się to co musiało się stać. Dochodzi do eksplozji Benjaminowskiej „boskiej przemocy” pod postacią plag egipskich. W konsekwencji dochodzi do exodusu czyli emancypacji Żydów. Po czym szybko dochodzi do zdrady rewolucyjnej prawdy przynoszącej wyzwolenie (motyw złotego cielca) co w konsekwencji przyczynia się do klęski wyzwoleńczej rewolucji. Całe pokolenie na wiele lat grzęźnie w piaskach pustyni, obietnicę „nowej ziemi” przenosząc w odległą przyszłość, która dopiero ma „nadejść”. Poniżej akt "boskiej przemocy” doskonale uchwycony przez Walta Disneya.

wtorek, 29 grudnia 2009
Saga Zmierzch i marksistowska walka klas.

Zmierzch filozofia marksizm

Gdy księżyc w nowiu wzejdzie na zachodzie i w mroku ujrzymy prawdziwe zaćmienie, ostatnich z wielkiego rodu zastanie świetlisty zmierzch.

Pojawiła się kolejna książka z serii Filozofia i popkultura. Tym razem jest to Zmierzch i filozofia. Wampiry, wegetarianie i poszukiwanie nieśmiertelności. Co znajdujemy w środku? Dość standardowy zestaw refleksji nad problemami wampirycznej tożsamości, wegetariańskiej etyki, realności światów nadprzyrodzonych, etyczności czytania w myślach, związku głównej bohaterki z postacią Sary Palin i wpływu bohatera bajronicznego na charakter postaci Edwarda. Generalnie nie ma tam hardcorowej filozofii, zapewne by nie przerazić podczas lektury niezliczonych rzeszy fanek Pattisona. Dlatego przeoczono, iż od dawna wszelkie fikcyjne światy wampiryzmu zbudowane są na dualistycznej opozycji wampir-wilkołak, która to jest adaptacją marksowskiego podziału na proletariat i klasę „białych kołnierzyków”. Z jednej strony mamy arystokratyczne, inteligentne, posiadające realną władzę wampiry tworzące elitę nadprzyrodzonego świata. Z drugiej strony mamy barbarzyńskie, prymitywne, używające mięsni zamiast intelektu, pozostające zawsze w cieniu wampirów wilkołaki. Czy to będzie Zmierzch czy Underworld wilkołaki zawsze są klasą gnębioną i pogardzaną przez wampiryczną elitę. Ich starcia z wampirami są wojnami o emancypację wykluczonej klasy znajdującej się na marginesie władzy. Jaki status w tej konfrontacji mają ludzie? Zwykłe mięso czy też tak zwany "zanikajacy pośrednik" pomiędzy zwierzęcym wilkołakiem i nadludzkim wampirem. Zwróćmy też uwagę, iż dookoła elitarnych rodów wampirów unosi się quasi-religijna otoczka. A religia jako opiat dla mas sprzyja utrzymaniu władzy przez uprzywilejowane elity. Choć z tego wszystkiego i tak największą tajemnicą pozostaje Bella, Bella, Bella? Po prawdziwie wnikliwą analizę fenomenu wampiryzmu w szeroko rozumianej kulturze, koniecznie trzeba zajrzeć do książki Marii Janion Wampir. Poniżej trailer Twilight. New Moon.

23:55, kenjishinoda , Filozofia
Link Komentarze (4) »
Neoconservative Tears & Anthem.

Neokonserwatyzm Wódka

Kto musi niech skosztuje. Reklamacji nie przyjmuje.

Od dawna zastanawiałem się nad utworem, który mógłby się stać hymnem, swoistą międzynarodówką neokonserwatywnego ruchu. Moje rozważania zawsze kończyły się na twórczości Hansa Zimmera. Od razu nasuwa się jako główny kandydat słynny bitewny utwór z Gladiatora. Jednakże to motyw przewodni z innego znakomitego filmu Karmazynowy przypływ bezkonkurencyjnie przebija całą konkurencję i spełnia wszelkie wymagania by stać się sztandarowym utworem neokonserwatyzmu. Poniżej prezentuje właśnie ten utwór. Sam film również gorąco polecam.

Na Marginesie: W sieci pojawiła się pierwsza jeszcze skromna wersja wikipedii neocons. Dziwnym trafem w zakładce z potencjalnymi polskimi neocons znajdujemy…….Michnika????? Pozwolę sobie to potraktować jako żart. Gorąco polecam także obowiązkowo zapoznać się z kolejnym genialnym dokumentem Towarzysz generał. Jaruzel zdemaskowany. Mój ojciec który służył 3 lata w marynarce wojennej opowiadał, iż jak Jaruzel lustrował okręty przepływając motorówką to malowana zawsze tylko jedną burtę statków, od strony lądu rdza dawała po oczach aż miło. Ale tego akurat w filmie nie pokazali;-p

poniedziałek, 28 grudnia 2009
Wielka Wojna Ojczyźniana w klimatach anime.

First Squad Anime

Zobacz jak na frontach wielkiej wojny ścierają się okultystyczne moce dwóch imperiów zła.

Kiedyś musiało do tego dojść. Powstało rosyjsko-japońskie anime First Squad. The Moment of Truth, osadzone w kontekście Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Napierający Niemcy by dodatkowo wzmocnić swą siłę odwołują się do okultystycznych praktyk by wskrzesić armie legendarnego niemieckiego rycerza Barona von Wolfa. NKWD odpowiada na to powołaniem specjalnego oddziału nastolatków wykorzystujących paranormalne umiejętności w celu powstrzymania okultystycznej ofensywy nazistów. First Squad to interesujące, dobrze zrealizowane anime z jednym dużym mankamentem. Po jego obejrzeniu bezrefleksyjny widz zacznie postrzegać NKWD jako organizację bohaterskich nastolatków, ten efekt może zostać wzmocniony przez częste dokumentalne przerywniki wmontowane w fabułę anime. Jako odtrutkę na propagandowe elementy warto przeczytać najnowszą książkę Bogdana Musiała Na zachód po trupie Polski. W ramach spóźnionego prezentu dla czytelników anime w całości do obejrzenia. Poniżej trailer First Squad.

23:12, kenjishinoda , Anime
Link Komentarze (2) »
Wojna Davida Irvinga

David Irving

Kim jest najważniejszy rewizjonista naszych czasów? Czy musimy się z nim skonfrontować i merytoryczną argumentacją odpowiedzieć na jego książki? Dlaczego broni go Christopher Hitchens?

Przeglądając przed świętami półki Empiku dostrzegłem na nich pokaźne dzieło brytyjskiego historyka Davida Irvinga Wojna Hitler. Nie spodziewałem się ujrzeć tam dzieł autora okrytego złą sławą rewizjonisty. Liczba kontrowersyjnych tez jest spora. Poddanie w wątpliwości istnienia komór gazowych oraz oficjalnej liczby ofiar Holocaustu i dywanowych nalotów Drezna, uznanie dziennika Anny Frank za fałszerstwo oraz twierdzenie, iż Hitler w minimalnym stopniu kontrolował proces anihilacji Żydów, to jedne z najbardziej głośnych i kontrowersyjnych tez Irvinga. Sam Irving przyznaje, iż po przeczytaniu Hitler’s Table Talk stwierdził, iż wódz III Rzeszy miał w wielu kwestiach bardzo trafne przemyślenia (zwłaszcza na temat kobiet i chrześcijaństwa). Swego czasu Irving został aresztowany w Austrii jednakże nie pod zarzutem negowania prawdy Holocaustu lecz za rzekomą próbę reaktywacji partii nazistowskiej. Koniec końców z trzech lat więzienia odsiedział rok. Tymczasem w obronie jego historycznego pisarstwa wystąpił Christopher Hitchens. Autor który na 100% nie ma w sobie ani krzty profaszystowskich sympatii i znany jest z antytotalitarnych poglądów, chwalił Irvinga za jego książki demaskujące politykę Churchilla oraz opisujące apokalipsę Drezna (miasta w którym miał znajdować się silny robotniczo-lewicowy ruch niesprzyjający nazistom). Wielokrotnie Hitch stwierdzał, iż osoba nie znająca dzieł Irvinga nie może nazywać siebie intelektualistą. Sprawa Irvinga wzbudziła ponownie debatę nad kwestią prawnego karania rewizjonistycznych tez. Swego czasu prezentowałem już bardzo silny głos popierający penalizację rewizjonizmu, którego autorem jest Bernard Henri Levy. Hitchens jest oczywiście zdecydowanie temu przeciwny. Do obejrzenia podrzucam dwa wywiady z Irvingiem oraz jego wykład. Poniżej debata Michael Shermer v.s Mark Weber na temat Holocaustu i rewizjonizmu.

22:00, kenjishinoda , Polityka
Link Dodaj komentarz »
sobota, 19 grudnia 2009
Kierkegaard & Regina Olsen - Bad Romance.

Kierkegaard egzystencjalizm

Czy wszystko można wytłumaczyć – Chorobą na Miłość.

Co to jest byt? Jaki jest idealny ustrój państwa? Co mogę wiedzieć?  To ponoć najważniejsze pytania filozofii. Brakuje jednak wśród nich pytania o motywy zerwania zaręczyn wybitnego teistycznego egzystencjalisty i krytyka Hegla Kierkegaarda z Reginą Olsen. Dlaczego po roku od oświadczyn, bez żadnego konkretnego powodu zrywa zaręczyny i poświęca się samotniczej egzystencji. Po zarwaniu zaręczyn nadal kochał swoją wybrankę i otaczał ją nimbem mityczno-legendarnej aury. Paradoksalnie do końca życia odczuwał poczucie winy z powodu swej decyzji jednocześnie ciągle żywiąc nadzieje, iż kiedyś życie kroczące tajemniczymi ścieżkami, zwróci mu jego utraconą miłość. Zizek stwierdza iż Kierkegaard odrzucił faktyczną bliskość  Innego (ukochanej kobiety) gdyż opowiadał się za samotnością jako jedynym autentycznym sposobem odnoszenia się do przedmiotu miłości. Czyżby paradoksalnie opuszczając Reginę pozostał jej naprawdę wierny. A może odchodząc ocalił mit ich wspaniałej miłości, która to w warunkach małżeństwa zakończyłaby się klęską. Z kolei  Jung uznawał Kierkegaarda za wcielenie typu Puer aeternus (wiecznego chłopca). Szalenie ujmującego, kreatywnego i pełnego namiętności. Niezdolnego jednak do nawiązania trwałej relacji wymagającej zrezygnowania z możliwości nieskończonych wyborów oraz przyjęcia trwałej odpowiedzialności. Sam filozof nigdy konkretnie na ten temat się nie wypowiadał. Choć napisał o tym trzy wybitne książki. Być może rozwiązanie jest bardziej banalne i najsłynniejsze rozstanie w historii filozofii to jedynie – Bad Romance.

19:08, kenjishinoda , Filozofia
Link Komentarze (2) »
Błądzące miasto dekadenckiego splinu.

Miasto dekadentyzmu

Podążaj zawsze na Zachód, ku zmierzchowi wszelkiej Natury. Ku światłom – Metropolis.

Czas najwyższy jasno sobie powiedzieć, iż hardcorowe pijaństwo, narkomania i zbiorowe orgie nie są esencjalnymi elementami etosu dekadentyzmu. Co prawda wszystkie te elementy są obecne w biografiach wielu czołowych dekadentów jednakże są one raczej dowodem porażki ich bardziej ambitnych projektów. Co najwyżej dewiacja „transgresji dla samej transgresji” odgrywa większe znaczenie w skrajnej sadycznej odmianie dekadentyzmu. Natomiast do istotowych elementów etosu dekadentyzmu należy motyw spacerowicza pogrążonego w wzniosłości sztucznego miasta nowoczesnej technologii. Wspominałem już, iż dekadentyzm jest na wspak odwróconym romantyzmem, dlatego dokonał on radykalnego odrzucenia romantycznego kultu natury. Właśnie dlatego miejscem konfrontacji melancholicznego spacerowicza z tajemniczą wzniosłością rzeczywistości, nie są górskie pejzaże ale ultranowoczesne metropolie-molochy. Tam też spotyka on swoje dopełnienie – tłum miasta. Sporo na ten temat można poczytać w książkach: Marshall Berman Wszystko co stałe rozpływa się w powietrzu, Baudelaire Paryski Splin oraz w pismach Waltera Benjamina o twórczości Baudelaire’a. Idealnym przykładem nowoczesnej metropolii pełnej dekadenckiego splinu jest miasto z kultowego anime Ghost in the Shell. Poniżej przedstawiam piękny refleksyjny spacer po tym mieście.

18:00, kenjishinoda , Epic Art
Link Komentarze (2) »
Every Man Dies Alone. – Hans Fallada.

Hans Fallada

Posłuchaj historii o małym człowieku, który nie wiedział co uczynić, gdyż był wilkiem pomiędzy wilkami, dlatego stał się „pijakiem” by umrzeć w samotności.

Hans Fallada to jeden z najważniejszych współczesnych pisarzy niemieckich. Jako młodzieniec próbował popełnić samobójstwo. Zaaranżował wraz ze swym przyjacielem pojedynek. W wyniku pojedynku zginął przyjaciel Fallady Hanns Dietrich, on sam został przez swego przyjaciela jedynie postrzelony. Fallada w akcie rozpaczy oddał strzał z broni przyjaciela w klatkę piersiową i …. cudem ocalał. Został potem wybitnym humanistą i literatem. W swych powieściach Kleiner Mann, was nun? oraz Wolf unter Wölfen dokonał głębokiej analizy nihilistycznej atmosfery Republiki Weimarskiej. Powieści przyciągnęły uwagę samego Goebbelsa, który zlecił napisanie nazistowskiej propagandówki. Fallada przyjął ofertę i .... nigdy nie napisał jednego zdania tej książki. Stworzył za to wyjątkowe świadectwa życia Niemców w faszystowskiej Rzeszy. W książce Każdy człowiek umiera w samotności Fallada przedstawia zakochaną parę, która organizuje antynazistowski opór …. wysyłając kartki pocztowe. Do obejrzenia dyskusja na temat dziedzictwa pisarza. Poniżej opening do filmu Ein Mann will nach oben na podstawie twórczości Fallady.

12:00, kenjishinoda , Epic Art
Link Dodaj komentarz »
sobota, 12 grudnia 2009
Od Upadku do Walkirii.... i z powrotem do Stalingradu.

Upadek Hitlera i Nazizmu

„Jutro przeklną mnie miliony. Ale mój los się dopełni”.

Niedawno wspominałem o historycznej ofensywie rosyjskiego kina. Z podobnym zjawiskiem mamy do czynienia w przypadku całej serii filmów poruszających temat życia Niemców pod narodowo-socjalistycznym butem. Wystarczy, iż wymienimy takie produkcje jak Upadek, Walkiria, Kobieta w Berlinie, Gustloff – rejs ku śmierci czy też film John Rabe o Schindlerze z Nankinu. Do tej listy spokojnie możemy dopisać klasyczny już Stalingrad. Czy w przypadku tych filmów mamy do czynienia z próbą przemycenia wojennego rewizjonizmu? To zbyt mocne słowa bo przypominanie sowieckich zbrodni dokonywanych na tysiącach niemieckich kobiet nie jest żadnym rewizjonizmem. Wszystkie wyżej wspomniane filmy nie są także żadnymi kryptoapologiami nazizmu. Mamy tu raczej do czynienia z próbą ocieplenia wizerunku Niemców. Nie zapominajmy także, iż choćby Stauffenberg został w filmie polukrowany bo nie prezentowano zbytnio wątku jego niemieckiego szowinizmu. Będąc przy tematyce filmów o nazistowskiej przeszłości Niemiec warto wspomnieć o bardzo interesującej produkcji z serii „co by było, gdyby naziści wygrali wojnę”, chodzi oczywiście o film Vaterland – Tajemnica III Rzeszy.

18:30, kenjishinoda , Epic Art
Link Dodaj komentarz »
poniedziałek, 07 grudnia 2009
Człowiek który był Czwartkiem.

Człowiek który był czwartkiem

Chrześcijaństwo jest jedyną religią w której sam Bóg przez moment był ateistą.

G.K. Chesterton to jeden z najciekawszych chrześcijańskich apologetów. Jego odważna teologia balansuje na granicy herezji i ortodoksji. Jak inaczej określić myśl według, której Chrystus wykrzykując na krzyżu słynne słowa: „Boże mój! Czemuś Mnie opuścił” sprawił iż sam Bóg na moment stał się ateistą. Chesterton był także wyśmienitym publicystą i autorem popularnych powieści. Jego Człowiek, który był czwartkiem, to znakomite połączenie powieści szpiegowskiej i filozoficznej refleksji. W tej skromnej objętościowo książce Chestertona dochodzi do starcia pomiędzy tajnymi agentami Scotland Yardu, tropiącymi radykalnych pesymistów w awangardowych kawiarniach bohemy oraz grupy 7 anarchistów-filozofów wypowiadających wojnę prawu, moralności, tradycji i Bogu. Nie zdradzając zbytnio sekretów fabuły dodam, iż konkluzja książki zmierza ku twierdzeniu, iż jedynie Bóg jest zdolny do prawdziwie radykalnej rebelii przeciwko Sobie. Do obejrzenia polecam rekonstrukcję debaty na temat miejsca religii w życiu człowieka Chesterton v.s Clarence Darrow oraz teatralną inscenizację fragmentu książki Chestertona przedstawiającą starcie dwóch poetów anarchisty i konserwatysty. Poniżej inscenizacja jednego z najważniejszych filozoficznych dialogów z Człowieka, który był Czwartkiem.

Gregory House jako najwybitniejszy bohater dekadentyzmu naszych czasów.

Gregory House Dekadentyzm

Więc dajcie pokój! bo w głębi łona
Wszystko ukrywam głęboko,
I tajemnica ta ze mną skona,

Żadne nie zbada jej oko!
Milczeniem teraz broni się ona,
A potem? Śmierci pomroką...

Stanisław Korab Brzozowski.

Wiele można przeciwko tej etykiecie usłyszeć głosów sprzeciwu. Są jednak ważne powody ku temu by przy niej obstawać. Tysiąc mych słów lepiej ich nie wyrazi, niż kolejny mistrzowski fanowski film. Poniżej z przyjemnością przedstawiam kapitalny klip House – Angel in Disguise.

18:09, kenjishinoda , Epic Art
Link Dodaj komentarz »
Kołczak i rosyjska wojna domowa.

Admirał Kołczak

Apokalipsa - teraz.

W księgarniach powinna już być dostępna nowa bardzo interesująca książka historyczna, Evan Mawdsley Wojna domowa w Rosji 1917-1920.Warto po nią sięgnąć by zdobyć merytoryczną wiedzę na temat wydarzeń przedstawionych w epickim rosyjskim filmie Admirał. Sam film to bardzo dobre kino, swoista laurka dla carskiej armii a postać Kołczaka zaprezentowana została w wyjątkowo atrakcyjny sposób, choć oczywiście wszystko zostało odpowiednio polukrowane. Pamiętajmy iż zarówno Biali jak i Czerwoni byli wrogo nastawieni do suwerenności i niepodległości Polski. Wracając do filmu to jest on typowym przykładem romansu w scenerii wielkiej wojennej pożogi. W filmie Kravchuka nie brakuje drobnych smaczków takich jak bardzo piękna krótka scena wyrzucenia za burtę statku swej szabli przez Kołczaka. Trzeba przyznać, iż ofensywa historyczna w rosyjskim kinie się rozkręca. Rok 1612, 9 kompania, Taras Bulba i Admirał to pewnie tylko początek. Co nas czeka w przyszłości? Litewsko-białoruska nowa wersja bitwy pod Grunwaldem? Cieszmy się, iż póki co nie musimy oglądać opowieści o dzielnych i bohaterskich akcjach wyzwoleńczych oddziałów NKWD. Więcej do poczytania na temat admirała Kołczaka w The Fate of Admiral Kolchak oraz Civil war in Siberia: the anti-Bolshevik government of Admiral Kolchak, 1918-1920. Poniżej świetna rosyjska piosenka do filmu Admirał.

17:25, kenjishinoda , Polityka
Link Komentarze (1) »